Η κοινή λογική απειλείται

Πόσο τελικά αποτελεί το Παράλογο μέρος του ανθρώπου;  Αν παρατηρήσουμε τα γεγονότα γύρω μας θα βρούμε μια διαβρωτική δύναμη να εισχωρεί στα πάντα. Οπωσδήποτε πρέπει να αποδεχτούμε ότι δεν αποτελεί προνόμιο μόνο της δικής μας εποχής. Η ιστορία άλλωστε είναι γεμάτη από παράλογους πολέμους, από παράλογες φτώχειες, από παράλογους φανατισμούς κλπ. Όμως πρέπει επίσης να αποδεχτούμε ότι υπάρχει πάντα μια μικρή διαχωριστή γραμμή ανάμεσα σε έναν παράλογο π.χ. πόλεμο, όπου ο εχθρός είναι ορατός, και ο κόσμος ελπίζει να έρθει το τέλος του πολέμου, με την περίπτωση, όπου πολλά πράγματα είναι επικίνδυνα, όπου ο άνθρωπος δυστυχεί, όμως ο εχθρός δεν είναι κάτι ορατό για να τον πολεμήσεις. Πολλές φορές μάλιστα δεν  είναι καν αναγνωρίσιμος. Έτσι κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχει κάτι εχθρικό για να πολεμήσει ή να αντισταθεί σε αυτό.

Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα από κοντά. Βλέπουμε υποβρύχια που κουβαλούν πυρηνικά όπλα να τριγυρνούν ανενόχλητα μέσα στις θάλασσες, και επίσης βλέπουμε να συμβαίνουν ατυχήματα σε αυτά, και μετά να ξεχνιούνται. Βλέπουμε να καταρρέουν σε σεισμούς κτίρια εργολάβων που θεώρησαν λογικό και σκόπιμο να κάνουν οικονομία στα υλικά. 

Βλέπουμε, σοκαριζόμαστε και μετά ξεχνάμε! 

Ζούμε στον αιώνα της πληροφόρησης, άρα είμαστε προνομιούχοι απέναντι σε περασμένους πολιτισμούς, διότι εμείς τα μαθαίνουμε όλα. Μόνο που το μάθημα δεν είναι βίωμα, είναι απλώς πληροφορία. Έρχεται και φεύγει. Μάλιστα έρχεται στις σωστές δόσεις, έτσι ώστε να μας συγκινεί, να γαργαλάει τον συναισθηματικό μας φορέα, αλλά να μην του αφήνει μεγάλη ζημιά. Η πληροφόρηση λοιπόν δρα με την μορφή της ανοσίας. Λίγο, λίγο χτίζουμε έναν τοίχο σε αυτό που είναι αληθινό, μπαίνουμε στο καβούκι μας, στην ασφάλειά μας και είμαστε εκεί ευτυχισμένοι που όλα αυτά τα κακά δεν συμβαίνουν σε μας. Και αφού λοιπόν δεν βιώνουμε την ζωή, αλλά απλώς την βλέπουμε να περνάει δίπλα μας, οι απόψεις που έχουμε είναι αναγκαστικά αυτές τις οποίες μας υπαγορεύουν όλα αυτά που βλέπουμε. Μόνο που και αυτά πάντα στη σωστή δόση για να μην υποψιαστούμε τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στον τρόπο που σκεφτόμαστε..   

Πολλές φορές η έλλειψη κοινής λογικής αγγίζει τα όρια του τρομακτικού. Στην Αμερική για παράδειγμα, στη χώρα με τα εκατομμύρια των αστέγων, υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν πως αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα και επιλογή τους και ότι η χώρα τους είναι η καλύτερη στον κόσμο που τους παρέχει αυτό το δικαίωμα, το οποίο συσχετίζουν με την ελευθερία του ατόμου. Το γιατί έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο δεν τους απασχολεί. Επίσης το ότι λέξεις όπως αλληλεγγύη, ανθρωπιστική βοήθεια, κοινωνική πρόνοια χάνουν την σημασία τους πάλι δεν τους απασχολεί. Όσο το να καθίσουν να διαλογιστούν το γιατί έχουν συσταθεί οι κοινωνίες και γιατί ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον είναι «ψιλά γράμματα». Επιπλέον λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν κάποτε για να αφυπνίσουν τους λαούς (όπως π.χ. στην Γαλλική επανάσταση) χρησιμοποιούνται τώρα πια για να χειραγωγήσουν τον κόσμο. 

Η «διαφορετικότητα» γίνεται δικαίωμα και προβάλλεται μόνο όταν έχει κάποιο «status» ή κάποιο «glamour» ή είναι απολιτικοποιημένη ή αποτελεί γαργαλιστικό νέο της κρεβατοκάμαρας κάποιου γνωστού προσώπου. Ενώ, αντίθετα, ο σεβασμός σε ανθρώπους από άλλες χώρες αντικαταστάθηκε από την ξενοφοβία η οποία τροφοδοτείται συνεχώς και από Μ.Μ.Ε. Θεωρείται αυτονόητη και «de facto» η ενοχή των ξένων πολιτών. 

Όσον αφορά τον σεβασμό στα θρησκευτικά πιστεύω όλων των ανθρώπων, αντικαταστάθηκε με το δικαίωμα της επιβολής της προσωπικής μου επιλογής όταν αυτή αφορά την πλειοψηφία. Και ενώ ο Ευρωπαίος απεχθάνεται και κατακρίνει τον φονταμενταλισμό των ισλαμικών κρατών, θεωρεί ταυτόχρονα φυσικό να πιστεύει ότι η δική του θρησκεία είναι η ανώτερη. 

Όσον αφορά τον σεβασμό στην προσωπικότητα του ανθρώπου, αυτή καταλήγει πλέον έρμαιο στα κανάλια της τηλεόρασης, όπου οι αρένες των λιονταριών άλλων εποχών έχουν εκπολιτιστεί και μεταμορφωθεί σε ριάλιτυ σόου για να βγάλει τα εσώψυχά του κάθε πικραμένος και αποπροσανατολισμένος άνθρωπος, και όπου διψασμένα για άρτον και θέματα πλήθη ανεβάζουν τις θεαματικότητες με αποτέλεσμα να μην σταματούν ποτέ τέτοιες εκπομπές ακόμη και όταν έχουν κάνει τον κύκλο τους. Την ώρα που οι προσωπικότητες κατακερματίζονται, τα κανάλια καμαρώνουν για το εκπαιδευτικό και κοινωνικό τους έργο και ο θεατής για το πόσο ευαισθησία νοιώθει. 

Είναι σοκαριστικό και δεν αρέσει στον εαυτό μας να συνειδητοποιούμε τέτοια πράγματα, ίσως γιατί η αλήθεια είναι φορέας Συνείδησης και όχι Ευτυχίας.

Είναι σημαντικό όμως αν θέλουμε να βρούμε τον εαυτό μας να τον ψάξουμε εκεί που τον χάσαμε. Πρέπει να παρατηρήσουμε την καθημερινότητάς μας και να δούμε πόσο αυτή επηρεάζεται από την εικόνα. 

Πρέπει όμως επίσης να αναρωτηθούμε πόσο άλλοθι δίνει στο παράλογο αυτός ο πολιτισμός της εικόνας. Πόσο δηλαδή μπορεί να μείνει ψυχικά υγιής κάποιος που μεγαλώνει βομβαρδισμένος με εικόνες φρίκης και βίας. Διότι ζούμε όπως σκεφτόμαστε και συνήθως σκεφτόμαστε σύμφωνα με το περιβάλλον μας. Και όταν το περιβάλλον μας επηρεάζεται από εικόνες που τροφοδοτούνται καθημερινά, αυτές άμεσα επηρεάζουν και εμάς. Με αυτόν τον τρόπο, μια άποψη που είχε κάποιος για κάτι, ακόμα κι αν δεν είναι σημαντική (συνήθως το αντίθετο) ή στην χειρότερη περίπτωση (και πιο συνηθισμένη) τελείως ατεκμηρίωτη, αν προβληθεί έντονα και με ελκυστικό τρόπο (ακολουθώντας τους κανόνες του μάρκετινγκ) μπορεί να γίνει πιστευτή από πλήθη ανθρώπων και από την μια στιγμή στην άλλη να την υποστηρίζουν σαν θέση ζωής. Καταλαβαίνει κανείς εύκολα πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτό. 

Αυτού του είδους η δυναμική είναι το καινούργιο που φέρει η εποχή μας. Η πλύση εγκεφάλου των λαών μέσω των προκλήσεων μηχανισμών φόβου γινόταν πάντα (βλέπε Μεσαίωνα). Ο τρόπος που γίνεται σήμερα απλώς έχει αλλάξει. Οι παλιοί φόβοι ξαναεμφανίζονται ντυμένοι με άλλα ρούχα. Ίσως επειδή ο μεσαίωνας, όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουμε βρίσκεται πάλι μπροστά στη πόρτα μας. Δεν το πιστεύουμε διότι συνδέουμε τον μεσαίωνα με την έλλειψη τεχνολογίας και ξεχνούμε ότι όλα έχουν να κάνουν με την ψυχική διάσταση του ανθρώπου. 

Η τεχνολογία, όταν δεν χρησιμοποιείται για το καλό του ανθρώπου, και όταν μάλιστα δημιουργεί φοβίες τότε είναι μεσαιωνική. Αν οι ψυχές κοιμούνται και δεν τους ενδιαφέρει η αναζήτηση της ολοκλήρωσης, του γνώθι σαυτόν, η έννοια της ύπαρξης, τότε σίγουρα κυριαρχεί ο μεσαίωνας. Αρκεί να σκεφτούμε πόση απήχηση θα είχε σήμερα ακόμα κι αν έβγαινε ο Πλάτωνας στην τηλεόραση και παρουσίαζε την πολιτεία του ή ο Αριστοτέλης μιλούσε περί ευτυχίας, Μάλλον δεν θα αποτελούσαν μεγάλες επιτυχίες. Αυτό μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν πρέπει να αφεθούμε στην μεσαιωνική αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι αδύναμο ον με περιορισμένα όρια αντίληψης και καθορίζεται μόνο από το περιβάλλον του. Ναι μεν δεν μπορεί εύκολα να ξεφύγει από αυτό, αλλά μπορεί να ξυπνήσει την ψυχή του από τον λήθαργο. Πρέπει να συνειδητοποίησει ότι έχει την δύναμη να ορίσει ο ίδιος κάποια πράγματα. Ότι από αυτόν εξαρτάται με τι ποιότητα θα γεμίσει την ζωή του, την σκέψη του, τα συναισθήματά του. Είμαστε εμείς που ορίζουμε τα όρια της ελευθερίας μας. Όταν κρίνουμε με όση αντικειμενικότητα μπορούμε, αυτά που δεχόμαστε καθημερινά. Όταν προσπαθούμε να κρατάμε την συνείδησή μας σε όσο το δυνατό ψηλότερα επίπεδα ακόμα και όταν δεν είναι στην μόδα κάτι τέτοιο. Και κάθε φορά που θα βρισκόμαστε μπροστά σε κάποια άποψη, ας προσπαθούμε να βρούμε πώς τεκμηριώνεται. Διότι η πραγματική ελευθερία (και όχι οι ελευθεριότητες) –όπως μας δείξανε οι αρχαίοι μας πρόγονοι μέσα από τους ηρωικούς του μύθους- είναι κάτι που κατακτιέται δύσκολα. Αλλά «στα δύσκολα τα αληθινά».

 


Newsletter

Σεμινάρια - Ομιλίες

“Philosophy Battle All Star Game” 

Έναρξη Σεμιναρίου Φιλοσοφίας

Τρίτη 31 Οκτωβρίου

 8.00μμ - 9.00μμ

Παύλου Μελά 18 με Τσιμισκή

1ος όροφος

Τηλ. 2310 285020

Περισσότερα

Αρχές & Στόχοι

1 - Συναδελφοσύνη

Η προώθηση ενός Ιδεώδους παγκόσμιας συναδελφοσύνης, που βασίζεται στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πέρα από διαφορές φυλετικές, μορφωτικές, θρησκευτικές, κοινωνικές ή φύλου.

2 - Γνώση

Η αγάπη για τη σοφία, η οποία, μέσα από τη συγκριτική μελέτη των φιλοσοφιών, θρησκειών, επιστημών και τεχνών, προωθεί τη γνώση για το σύμπαν, τη φύση και τον άνθρωπο.

3 - Ανάπτυξη

Η ανάπτυξη των καλύτερων στοιχείων του ανθρώπου, προωθώντας τη βελτίωση του ατόμου και την ένταξή του στη φύση και την κοινωνία, όχι ως απλό παρατηρητή, αλλά ως ενεργό συμμετέχοντα σε έναν κόσμο που χρειάζεται βελτίωση.

Free Press

Βιόρυθμοι

Υπολογίστε τώρα τους βιόρυθμούς σας και
ρυθμίστε ανάλογα την ημέρα σας!